หลังจากส่ง EMS ให้ลูกค้า + กินข้าวแกงมื้อเที่ยงตอนบ่ายสองโมงเสร็จ ก็ออกเดินทางสู่สนามหลวงสอง หลังจากเมื่อวานเล็งแมวเปอร์เซียไว้ตัวนึง แต่ยังไม่ได้ซื้อเพราะรอดูรูปอีกสองตัวก่อน ตัวนี้ตั้งใจจะเอาเพศเมียหน้าบี้ ให้มาอยู่เป็นน้องสาวชิกกี้ และอาจเป็นมะเมียในอนาคต ห้าๆๆ ตอนเช้าโจโทรไปบอกว่าให้เอาแมวเข้าร้านด้วยตั้งแต่เช้า ซึ่งข้าพเจ้าหลับสบายใจเฉิบอยู่

แต่แล้วพอไปถึงร้านกำลังเล่นกับลูกแมวตัวอื่นๆอยู่เพลิน ปรากฎว่าหาเจ้าบี้เมื่อวานไม่เจอ หันไปถามคนขายได้ความว่าขายไปเมื่อช่วงเช้า เกิดอาการตกตะลึงเล็กน้อย ก่อนที่พี่ยุเจ้าของฟาร์มจะโทรติดต่อไปขอแมวคืนให้ คุยอยู่นานมากกว่าเค้าจะยอมให้คืน เกือบจะแห้วซะแล้ว แล้วก็ไปรับคืนที่นู่นเลย ซอยสุขสวัสดิ์ 28 ไกลโพ้น รอเค้ากลับบ้านกว่าจะถึงอีกกินก๋วยเตี๋ยวไปชาม ชาเขียว ซื้อไข่ไก่กันอีกหลายถาด เป็นอะไรที่น้ำใจดีมากๆเลยสำหรับพี่ยุคนนี้ ไปกันสี่คนกับโจ พี่ยุ แล้วก็ลูกสาวพี่ยุ ในที่สุดก็ได้เจ้าบู้บี้กลับมาสู่อ้อมกอด อะฮึอะฮึ ดีใจ

เสร็จจากสุขสวัสดิ์ 26 ไปต่อที่ราษฎร์บูรณะ 26 แวะบ้านลูกค้าพี่ยุ เลี้ยงเปอร์เซียไว้เพียบเลย เพิ่งออกลูกมาครอกนึงเป็น pet quality นอกนั้นก็มีพ่อ-แม่ กับสามสีหน้าบี้น่ารักๆอีกตัวนึง วิ่งเล่นกันเต็มบ้านเลยอ่ะ เยอะแยะดีจริงๆ

หมดธุระไปส่งพี่ยุกับลูกสาวที่บ้าน โอ้ บ้านหลังใหญ่มาก มีบ้านแมวด้วยเป็นฟาร์มเลยจริงๆ แมวสวยๆเพียบเลยโดยเฉพาะ short hair หน้ากลมบ๊อกเลย หูพับน่ารักๆ แต่โดนจองหมดแล้ว พวกพ่อพันธุ์สวยมากมาย ได้เจอหน้าพ่อบู้บี้ด้วย หัวโคตรใหญ่เลย โตขึ้นให้ได้อย่างพ่อนะบู้บี้ ตัวพ่อสีส้มการ์ฟิล ตัวแม่สามสี ลูกออกมาสงสัยได้ยีนด้อยมาเลยเป็นสีนี้ ห้าๆๆ โจบอกว่าชอบสีนี้เหมือนเสือดี แต่ดูหน้าเสือดิสงสัยกินข้าวเหนียวมากไปหน่อยนึงนะ

กลับถึงบ้านสี่ทุ่มครึ่ง เก็บข้าวของย้ายมาอยู่กับชิกกี้ ดันขู่พี่ชิกกี้ซะงั้น ปล่อยให้ทำความรู้จักกันซักพักเดี๋ยวคงสนิทกัน อะ ถ่ายรูปกับโทรศัพท์ใหม่ป๋าหน่อย รูปสวยดีแฮะ

กว่าจะได้มาอยู่ด้วยกันเนอะลำบากลำบน เกือบจะชวดแล้วอีกต่างหาก เค้าเกือบไม่ปล่อยกลับมาแน่ะ ต้องขอบคุณพี่ยุสำหรับน้ำใจในหลายๆเรื่องจากวันนี้จริงๆ ซึ้งเลย ^_^

ได้ฤกษ์ซื้อเครื่องใหม่ หลังจากใช้ N93 ตัวใหญ่ยัก หนาหนัก (แต่มันถ่ายวีดิโอเจ๋งจริงๆนะ) มาตั้งแต่ตอนมันเพิ่งวางขายวันแรก จนบัดนี้น่าจะ 3 ปีกว่าได้แล้วมั้ง จู่ๆมันก็ชาร์จแบตไม่เข้า เลยถือโอกาสซื้อของใหม่ ตอนแรกกะเอาซักหมื่นนึง บางๆถ่ายรูปได้ก็พอ ไปๆมาๆทำไมได้รุ่นนี้มาวะเนี่ย งงกับตัวเอง แต่ก็เอาเถอะ ใช้อีกนาน ขอดีๆไปเลยแล้วกัน

มีคำถามจากรอบข้าง
- ทำไมไม่ซื้อ iPhone
ตอบ โหลครับ
- ทำไมไม่ซื้อ BB
ตอบ โหลครับ

ไม่รู้ทำไม ไม่ชอบใช้อะไรที่คนฮิตใช้กันเยอะๆ เห็นแล้วมันรู้สึกแปลกๆไม่ค่อยกล้าเอามาใช้งาน คงจะเป็นความบ้าส่วนตัว เหตุผลอีกประการก็คือชอบถ่ายรูป+ฟังเพลง แค่นี้แหละ เป็นที่รู้กันว่า iPhone กล้องมันห่วยบรมขนาดไหน ส่วน BB ก็ปุ่มห่าอะไรไม่รู้เยอะแยะ มันสวยตรงไหนหว่า นอกจากเอาไว้แชทกัน แค่นั้นเหรอ ?? คงเป็นเพราะเราเข้าไม่ถึงเองมากกว่า ฮ่าๆๆ

สุดท้ายเลยมาได้ตัวนี้ ตั้งใจไว้แล้วว่างวดนี้จะซื้อ Sony Ericsson แต่รุ่นเพิ่งเลือกได้เมื่อวาน รุ่งขึ้นก็ไปซื้อเลย เปรี้ยวจริงๆ โดยรวมถือว่าโอเค แบนกว่าเครื่องเก่า แต่ก็ไม่ถึงกับเล็กมาก แลกกับกล้อง 12.1MP เลยลองถ่ายรูปตอนกลางคืนมาดู ถือว่าโอเค ถ้าได้แสงแดดคงจะแจ่มกว่านี้

ตอนแรกใช้ไม่เป็น เครื่องมันตั้งสัดส่วนภาพไว้ที่ 16:9 wide screen รูปเลยย๊าวยาว จากนั้นเริ่มเรียนรู้ว่าขนาดใหญ่สุดจะได้ที่สัดส่วน 4:3 แถมมีแบบ 3:2 ให้เลือกใช้ด้วย ต่อไปคงใช้ 3:2 นี่แหละถนัดสุด ไว้ว่างๆจะถ่ายภาพตอนกลางวันแสงดีๆมาลงเพิ่ม

ปล. N93 ที่ชาร์จแบตไม่เข้า ปรากฎว่าเป็นที่สายชาร์จเสีย เลยซื้อสายใหม่มา 270.- ใช้ได้ปกติเหมือนเดิม แล้วตูจะเสียตังซื้อ Satio 24,990.- ทำไมวะเนี่ย ช่างเถอะ ความสุข ฮะๆ