การเป็นนายตัวเอง ไม่มีใครอยู่เหนือเราอีกแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีใครมาคอยควบคุม เราอยู่เหนือกฎทุกข้อที่ตั้งขึ้นมา แต่ก็ยังต้องอยู่ภายใต้กฎแห่งเวลา หนึ่งวันมันมีเพียง 24 ชั่วโมง จะบริหารอย่างไรให้สามารถดำเนินการไปได้ จะเอาเวลาไหนไปขยายกิจการ และจะสรรหาวันหยุดพักผ่อนให้ตัวเองได้อย่างไร มันเป็นเรื่องที่หลายๆคนไม่มีทางทำได้

หลายคนมีคุณสมบัติ แต่ไม่มีทุน อด
หลายคนมีทุน แต่ขาดคุณสมบัติ ทำได้แต่เจ๊ง
หลายคนไม่มีคุณสมบัติ ไม่มีทุน ฝันไปก่อน
มีแค่บางคนที่พอจะมีคุณสมบัติ และพอจะมีทุน ก็ลุ้นกันต่อไป

ดีใจที่โชคดีในวันนี้ แต่อนาคตจะเป็นอย่างไร ไม่ง่ายเลย

เอ่อ มันก็ดีนะทำปืนให้ดีให้ได้เปรียบคู่ต่อสู้ แต่ไม่ซ้อม ???? งงแดก นานๆซ้อมที ซ้อม 2 เกมหอบ แล้วแบบนี้จะแต่งปืนไปทำไมเนี่ย แต่งไปความสามารถก็ไปไม่ถึงอยู่ดี เอาเวลารอของมาซ้อมให้อยู่ตัว พัฒนาฝีมือให้เข้าขั้นยังดีกว่าหรือเปล่า ถ้าเป็น ATCS ยังดีใครไม่ซ้อมก็ช่าง เราซ้อมเองที่บ้านได้ แต่นี่ต้องเล่นเป็นทีม แต่ไม่ซ้อม มันก็มีแต่ย่ำอยู่กับที่ ปืนดีสุดๆแต่ฝีมือเท่าเดิม แล้วจะเอาอะไรไปสู้กับทีมที่พัฒนาฝีมืออย่างต่อเนื่องล่ะ ถึงเข้ารอบไปลึกๆก็หมดแรงอยู่ดี Y_Y

กีฬาทุกชนิดแหละ การพัฒนาฝีมือคือการหมั่นซ้อม โดยเฉพาะกับคนที่ฝีมือเหนือกว่าหรือโค้ชที่ดี จะทำให้ก้าวไปได้ไกลและเร็ว ที่เหลือคือพรสวรรค์ ส่วนอุปกรณ์แน่นอนว่ามีส่วน แต่ไม่เท่าฝีมือหรอก ทุกวันนี้เราโฟกัสผิดหรือเปล่าครับ มองอุปกรณ์มาอันดับ 1 เหรอ ของดีแล้วฝีมือจะดีตาม ???

ตรูล่ะอยากซ้อม อยากฝึก อยากเก่ง แต่ไม่รู้จะไปซ้อมเวลาไหนกับใครดี อยากได้แบบหนักๆถึกๆ ช่างเถอะ ขอตัวข้ามไปเล่น paintball แล้ว หุหุ ส่วน ASTG ถ้ารวมเฉพาะตอนแข่งแบบนี้ ขอบายละนะจ้ะ ซ้อมแค่นี้แล้วเมื่อไหร่หนูจะตามพี่ๆทันอ่ะคร๊าบบบ

จอมยุทธ์ยอดฝีมือไซร้ แม้ปืนเดิมๆก็ไร้เทียมทาน 5555 อยากเป็นแบบนี้มากกว่า

หลังจากเล่นบีบีมานาน เลยอยากหาอะไรท้าทายใหม่ๆเล่นบ้าง เป็นสาเหตุให้โดน PB เข้าไป ปืนแพงกว่านกอีก 555 แต่มันส์มาก มือใหม่เอี่ยมเพิ่งเริ่มหัดเล่น

Marker: BOB LONG Victory + Tadao OLED w/ USB board
Tank: Guerilla 68/4500
Hopper: Dye Rotor
Mask: Dye I4

1. รถโคตรติด เดินทางเนิ่นนาน น่ารำคาญ เสียเวลา หงุดหงิด ใช้ชีวิตกับการเดินทางวันละ 3 ชั่วโมง
2. ตอนเที่ยงพักกลางวันพร้อมๆกันหลายบริษัท กรูกันไปกินข้าวอย่างกับเวลาโยนข้าวสารให้นกลงมารุมกิน
3. พนักงานหรือลูกจ้างหลายๆคน ทำตัวเหมือนเป็นเจ้าของบริษัท ปั้นหน้า ขี้เก๊ก ต้องทำตัวร่ำรวยดุจดังบริษัทนี้เป็นของกู
4. เหมือนกลับไปเป็นเด็กมัธยมที่ต้องเข้าเรียนและเลิกเรียนตามเวลา มีการบ้านให้ทำ มีสอบเลื่อนชั้น จาก ม.1 ไป ม.2
5. แต่เอาเข้าจริงเหมือนทำงานไปวันๆ รอเงินเดือนออก ไม่ได้มีความต้องการจะก้าวหน้ามากมาย ถึงขยันไปก็เงินเดือนเท่าเดิม เน้นทำน้อยๆแต่ทำนานๆ เพื่อ OT

เอาแค่นี้ก่อน ทุกอย่างเป็นความคิดส่วนตัวล้วนๆ ไม่ได้มาจากการวิจัย ไม่ได้เป็นผลสำรวจจากโพลใดๆ แล้วจะเอาชีวิตไปอยู่ในวังวนความน่าเบื่อแบบนี้ทำไมล่ะ วันๆทำงาน ถือแก้วสตาร์บั๊กโชว์ฐานะทั้งวันอะไรแบบนั้น ไม่ใช่แนวเราเลยแม้แต่น้อย

สุดท้ายก็หาทางทำธุรกิจเองดีกว่า แน่นอนว่าเหนื่อยกว่าพวกลูกจ้างออฟฟิคแน่ๆ ทั้งการควบคุมตัวเอง การสร้างความก้าวหน้าด้วยตัวเอง ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะต้องรับผิดชอบธุรกิจเล็กๆให้เจริญเติบโตได้ ยังจำได้ดีเดือนแรกรายได้ 5000.- บาท เท่านั้นเอง ห้าๆๆ

แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะมาทำธุรกิจส่วนตัวได้ เพราะติดเรื่องคุณสมบัติของตัวเอง เอาไว้คราวหน้ามาพล่ามต่อภาคสอง

หลังจากตรวจเสร็จก็ถึงเวลานัดวันยิงเลสิค เจ้าหน้าที่แจ้งว่าหมอว่างวันที่ 20 กับ 21 ม.ค. พอดีเลย ก็เลยเอาวะไม่อยากตื่นเต้นนาน รอนานก็ยิ่งลุ้นนาน นัดยิงวันที่ 20 ม.ค. ซะเลย รวดเร็วทันใจแทบจะตั้งตัวไม่ทัน กลับจาก TRSC ก็ต้องไปตรวจ Anti-HIV ก่อนเพราะต้องใช้ผลไปให้หมอก่อนยิงเลสิค ตรวจตอนสามทุ่มนั่งลุ้นผลจนถึงสี่ทุ่ม กางใบตรวจเลือดออกมา พบว่า non-reactive เป็นอันเรียบร้อย

จนถึงวันที่ 20 ม.ค. ห้าโมงเย็น ได้เวลายึ้นเขียง หึหึหึ เริ่มจากกินยาคลายเครียดก่อนเข้าห้องผ่าตัด จากนั้นเข้าไปทำการหยอดยาชาและยาปฏิชีวนะ จนได้เวลาขึ้นเขียงของจริง ใช้เวลาทำจริงๆบนเตียงผ่าตัดสั้นมาก ไม่เกิน 10 นาทีก็เสร็จแล้ว เสียวนิดๆลุ้นหน่อยๆ แต่ก็สนุกดี เริ่มจากใช้แผ่นเหนียวๆคล้ายสติ๊กเกอร์ติดบนหน้าเพื่อถ่างเปลือกตา แล้วจึงแยกชั้นกระจกตาทั้งสองข้างออกมา แล้วเปิดกระจกตาขึ้น เอาเลเซอร์ยิงเสียงดัง ปึดๆๆๆ พร้อมกับกลิ่นไหม้ของเนื้อเยื่อ ถ้านึกไม่ออกให้เอาไฟเผาเส้นผมแล้วดมดูคล้ายๆกัน หอมกรุ่นน่ากินมากเลย ห้าๆๆ ยิงเสร็จข้างนึงก็ปิดกระจกตาเข้าที่ตามเดิม ทำจนครบสองข้างเป็นอันเสร็จพิธี จากนั้นก็เดินแบบมึนๆนิดๆไปนั่งหยอดยาอีกรอบพร้อมทั้งปิดตาเป็นไอ้มดแดง แบบนี้ก่อนกลับบ้าน (รูปถ่ายที่บ้าน)

นอนเป็นมดแดงอยู่วันนึง จนถึงวันนี้ (21 ม.ค. 53) หมอนัดเอาฝาครอบตาออก ตอนนี้มองสองตาปกติแล้ว ไม่ต้องพึ่งแว่นสายตาอีกต่อไป โลกสดใสขึ้นเยอะเลย เหลือแค่หยอดยาฆ่าเชื้อกับน้ำตาเทียมอีกอาทิตย์นึง หลังจากนั้นไปตรวจสภาพตาอีกรอบ ก่อนจะเริ่มใช้ชีวิตปกติได้ ส่วนกีฬาหนักๆต้องพักไว้ราวๆสองสัปดาห์

TRSC บริการดีมากๆ คุ้มกับราคาที่จ่ายไป ถึงจะจ่ายเป็นเงินค่อนข้างสูง แต่จ่ายครั้งเดียวจบ นัดตรวจ นัดทำอะไรเพิ่มไม่มีค่าบริการอื่นใดอีกแล้ว จะมีก็เฉพาะค่ายา แต่ที่ประทับใจจริงๆคือบริการและสถานที่ เยี่ยมจริงๆ มีเก้าอี้นวดให้ตอนหยอดยาขยายม่านตาในวันตรวจ มีคอมให้นั่งเล่นรอ มีตู้เกมจิ้มๆให้เล่น มีน้ำผลไม้สะอาดเย็นๆให้กิน มีกาแฟสดๆให้ชง และมีเจ้าหน้าที่น่ารักๆบริการดี จนถึงหมอที่เต็มไปด้วยประสบการณ์

เริ่มมืดแล้ว ขอออกไปทดสอบสายตาตอนกลางคืนก่อนละ ว่ามีภาวะแสงกระจายบ้างรึเปล่า แต่เท่าที่ดูตอนนี้ไม่มีอะไรข้างเคียงเลย เพราะใช้เลเซอร์แบบดีสุด สายตาสั้นไม่มาก(สั้น+เอียงแต่ละข้างน้อยกว่า 600) และสุดท้ายคือ ดวงดี เลยไม่เจอผลกระทบ ซึ่งถ้าบางคนเจอ มันก็จะค่อยๆหายไปเองใน 1 เดือน ยกเว้นซวยโคตรๆประมาณว่า <1% ที่จะมีติดตัวไปตลอด

ข้อดีข้อแรกที่สามารถสัมผัสได้แน่ๆทุกคนคือเรื่องของ Design ครับ สวยล้ำ และไม่ตกยุค แม้เครื่องจะตกรุ่นก็ตาม

แต่จริงๆแล้วมันยังมีข้อดีมากกว่านั้น เื่มื่อได้ลองใช้งานจริงๆ
เรื่องความยากง่ายในการเรียนรู้การใช้งาน ผมว่าไม่ยากเลย
ตอน ผมใช้ใหม่ๆใช้เวลาเรียนรู้ด้วยตัวเองประมาณ 3-4 วันก็คล่องแล้วครับ ถ้าเอาคนที่ไม่เป็นทั้ง windows และ mac มาหัดเล่น ผมว่าเค้าน่าจะเล่น mac os เป็นก่อน

ต่อมาเป็นเรื่องความเสถียร แน่นอนว่า mac os x ทำงานอยู่บนพื้นฐานของ unix มีความเสถียรสูง และกินทรัพยากรน้อยกว่า เชื่อไหมครับว่าตั้งแต่ผมซื้อมาประมาณ 2 ปีครึ่งแล้ว ยังไม่เคยเจอเรื่องค้างหรือ blue screen เลยสักครั้งเดียว (แต่คาดว่า windows 7 อาจจะแก้ปัญหาเรื่องนี้แล้วมั้ง ผมไม่เคยใช้ครับ)

ข้อ ดีต่อมาเป็นเรื่องของ UI หรือ user interface ของ mac os ที่ทำออกมาได้น่าใช้ และใช้งานสะดวก เรื่องนี้แน่นอนอยู่แล้วเพราะตาสตีฟ จ็อบ แกเป็นเจ้าพ่อด้าน UI มาก่อน

อีกหนึ่งข้อดีที่นึกออกคือมันลง ได้ 2 os เครื่องผมลงไปทั้ง Leopard และ XP แรกๆก็เข้าใช้ XP บ่อยครับ แต่หลังๆไม่ได้ใช้อีกเลย ว่าจะเอาออกแล้วเปลืองเนื้อที่

ต่อ ไปมาดูเรื่อง hardware ครับ วัสดุที่ใช้ทำผลิตภัณฑ์ของ apple เราจะเห็นได้ถึงความใส่ใจตั้งแต่การออกแบบ จนถึงเกรดของวัตถุดิบที่นำมาใช้ จะใช้วัสดุที่คุณภาพค่อนข้างสูง และหมดปัญหาเรื่องการเข้าศูนย์ หากเครื่องอยู่ในประกัน ไม่มีการงอแงครับ แต่ค่าต่อประกันไปอีก 2 ปีหรือ apple care ราคาค่อนข้างสูง macbook pro ผมต่อไปค่าต่อประกันราคาร่วมหมื่น แต่คุ้มแล้วเพราะเคยทำฝาบนเสีย ต้องเปลี่ยนฝาบนที่เป็นหน้าจอใหม่ทั้งบานฟรีๆ จากราคาจริงสองหมื่นกว่า

และ หน้าจอ mac ผมว่าองศามุมมองมันกว้างกว่ายี่ห้ออื่น เทียบหน้าจอ macbook pro กับ notebook รุ่นอื่น ถ้ามองเฉียงๆ อัตราสีที่เพี้ยนของ mac จะน้อยกว่าครับ หรือมีองศาการมองที่กว้างกว่านั่นเอง ทำให้ใช้งานแล้วสบายตา สมัยผมซื้อมันยังมีทั้งจอแบบ glossy กับจอแบบด้านให้เลือก ผมใช้จอแบบด้านซึ่งความสดใสจะน้อยกว่า glossy เล็กน้อย แต่เวลาทำงานจะไม่รำคาญเรื่องการสะท้อนกับภาพด้านหลังที่สะท้อนบนจอ

แต่ ถ้าจะให้แน่นอนที่สุดก็อย่างที่โกโป้งบอกครับ cinema display เป็นอะไรที่สุดยอดแล้วของหน้าจอ ใหญ่แถมมองด้านข้างไม่เพี้ยน แจ่มจริงๆอยากได้มาก

มีข้อดีก็ต้องมีข้อเสีย
อย่างแรกเลยคือเรื่องของราคาที่ค่อนข้างสูง

ต่อ มาก็เป็นการเข้ากันได้กับเพื่อนร่วมงาน คือการจะเปิดหรือสร้างไฟล์เอกสารอย่าง doc, ppt เปิดได้ครับ สร้างได้ แต่ยังมีการเพี้ยนของการจัดวางอยู่เมื่อนำไฟล์ที่สร้างจาก mac os ไปเปิดใน ms word ของ windows ถ้ายังต้องพึ่ง ms word ในการทำงานร่วมกับคนอื่นอยู่จะทำให้เสียเวลาแก้ แต่ปัญหานี้แก้ได้ด้วยการสวิทซ์ไปใช้ windows เพราะเครื่องมันลงได้ 2 os อยู่แล้ว

ไวรัส ใน mac ก็มีนะครับ แต่มันไม่แพร่หลาย เหล่า hacker ให้เหตุผลว่า จะสร้างไปทำไมเพราะคนใช้มีแค่ไม่ถึง 10% ว่าง่ายๆคือเสียเวลาสร้างนั่นเอง ดังนั้นต่อไปหากมีคนใช้กันมากขึ้นๆ มีส่วนแบ่งการตลาดสูงขึ้นก็ไม่แน่ครับ  แต่ข้อดีอย่างนึงของ mac คือ ก่อนติดตั้งอะไรมันจะให้เราใส่ id / password ก่อนทุกครั้ง ช่วยป้องกันได้ระดับหนึ่ง

อุปกรณ์เสริมแท้ต่างๆราคาแรงเหมือนกันครับ

และสุดท้ายคือ เมื่อเอาไปใช้นอกบ้านมันเหมือนเป็นตัวดูดสายตาผู้คน

ถ้าชอบแล้วซื้อเลยครับไม่ผิดหวัง บ้านผมมีอยู่ 3 ตัว macbook pro, macbook และ iMac ใช้กันทั้งบ้านเลยครับ
ยิ่ง ตอนทำสไลด์ด้วย keynote(เปรียบได้กับ power point ของ windows) ไปนำเสนอในที่ประชุม มันมีความเหนือกว่าเห็นๆ และทุกคนจะตั้งใจฟังมากเป็นพิเศษ

ไปสังขละบุรี ก็ใช้มือถือถ่ายเทสเป็นช็อตๆไป ช่วงที่ขี้เกียจยกอีแก่ D200 มาถ่าย ตั้งแต่ได้มือถือใหม่มาก็สบายใจ ไม่ต้องกลัวแล้วว่าออกไปไหนโดยไม่ได้เอากล้องถ่ายรูปไป แล้วเกิดอยากถ่ายขึ้นมา ตอนนี้มือถือช่วยท่านได้แล้ว ห้าๆๆๆ